De vrouw die nooit opgaf

Margot besloot haar moeders advies te volgen. Ze dook onder, verfde haar haar en onderging een neusoperatie om haar uiterlijk te veranderen. Ze slaagde erin vijftien maanden uit handen van de Gestapo te blijven en ontsnapte meerdere malen op het nippertje aan arrestatie. In april 1944 liep ze toch in de val en werd ze gedeporteerd naar concentratiekamp Theresienstadt in Tsjecho-Slowakije. Te midden van alle gruwelijkheden ontmoette ze daar haar grote liefde en wist ze wonder boven wonder te overleven. De rest van haar familie werd vermoord in Auschwitz.

Na de oorlog emigreerde ze met haar man naar de Verenigde Staten. In 2010 verhuisde ze terug naar Duitsland, waar ze jonge mensen vertelde over het naziregime. Ze ontving meerdere prijzen en kreeg veel erkenning voor haar werk.

In de pers

‘Het hartverscheurende verhaal van een leven dat werd verwoest door Duitsers en werd gered door Duitsers. Zeer persoonlijk en ontroerend verteld – het levendige verslag van een duistere bladzijde uit de geschiedenis.’ Die Tageszeitung

‘Een boek dat de gruwel van de Jodenvervolging op een zeer persoonlijke manier weergeeft.’ Buchprofile

‘Indrukwekkende memoires. Origineel en authentiek.’ Jury van de Einhard-Preis