‘Ben jij dan de zoon van een god?’ fluisterde Artuur.
‘Dat hoort bij koning zijn, waar ik vandaan kom,’ zei Peppink gauw. ‘Mijn vader hoeft er niet veel voor te doen. De priesters doen het eigenlijke regeren. Hij zorgt alleen dat de rivier elk jaar overstroomt, snap je, en hij dekt de Grote Koe van de Hemelboog.’
‘De Grote —’
‘Mijn moeder,’ verduidelijkte Peppink. ‘Erg gênant allemaal, hoor.’
Zijn opleiding bij het Moordenaarsgilde maakt Peppink niet bepaald geschikt voor de taak die het lot hem toebedeelt. Hij erft de troon van het woestijnkoninkrijkje Dwejl-elbab veel eerder dan de bedoeling was. En dat is nog maar het begin van de ellende…
Hij moet ook nog met zijn tante trouwen, die volgens de traditie tevens zijn oom, zijn neef en zijn vader is.
Heilige krokodillen! Een optocht van mummies! Ontploffende pyramides!
Terry Pratchetts Schijfwereldboeken zijn supergeestig, vlijmscherp en nergens ook maar even saai. Met hilarische diepgang neemt hij onze eigen platte wereldbol op de hak. Hij heeft vele prijzen en onderscheidingen gekregen. In 2008 werd hij in de adelstand verheven en in 2010 werd hem de Lifetime Achievement World Fantasy Award toegekend voor zijn onovertroffen bijdrage aan het genre. Ondanks het feit dat hij aan een bijzondere vorm van de ziekte van Alzheimer lijdt, blijft hij gewoon doorgaan met het schrijven van de Schijfwereldreeks, die inmiddels uit meer dan 30 delen bestaat.
Meer over deze auteur…